Bank Anglii tnie stopy. Ryzyko inflacji rośnie

Bank Anglii obniża stopy procentowe. Ryzyko inflacyjne nie znika

Bank Anglii podjął kontrowersyjną decyzję o obniżeniu stóp procentowych do 4%. Decyzja zapadła pomimo inflacji znacznie przekraczającej docelowy poziom 2% i braku perspektyw jej szybkiego spadku. Wątpliwości były tak duże, że wymagały bezprecedensowego drugiego głosowania w dziewięcioosobowym Komitecie Polityki Pieniężnej (MPC).

Zdjęcie ilustracyjne do artykułu (foto: „Nick Kane”)

Rynek pracy kluczem do decyzji

Uzasadnieniem cięcia stała się ocena średnioterminowych perspektyw. Bank wskazuje na osłabienie presji inflacyjnej ze strony rynku pracy. Obserwuje bowiem spadek liczby wolnych miejsc pracy oraz wzrost stopy bezrobocia. To właśnie miało przeważyć o decyzji o obniżce.

Niezgoda w łonie Komitetu i wyzwania dla prezesa

Decyzja nie była jednak jednomyślna i budzi poważne pytania. Zarówno wicegubernator Clare Lombardelli, jak i główny ekonomista Huw Pill opowiedzieli się za utrzymaniem stóp. Prezes Banku, Andrew Bailey, przyznał, że pojawiła się większa niepewność co do tempa dalszych obniżek. Wcześniej zakładano jedno cięcie na kwartał w przyszłym roku.

Bailey i jego zespół staną przed trudnym zadaniem wyjaśnienia tej decyzji opinii publicznej. Inflacja, zwłaszcza widoczna w cenach żywności, pozostaje wysoka. Co więcej, przewiduje się jej dalszy wzrost w nadchodzących miesiącach. Istnieje zatem realne ryzyko związane z oczekiwanym kolejnym cięciem stóp w listopadzie.

Słaby odzew gospodarki i tajemnica oszczędności

Pojawia się też fundamentalne pytanie: dlaczego seria pięciu obniżek w ciągu ostatniego roku nie przyniosła wyraźniejszego ożywienia gospodarczego? Bank spodziewa się, że wzrost PKB w drugim kwartale wyniesie zaledwie 0,1%. Przewiduje jednak przyspieszenie do 0,3% w trzecim kwartale. Ma się do tego przyczynić umowa handlowa premiera z USA, która ma ożywić słabnący eksport.

Kluczowym czynnikiem hamującym konsumpcję jest utrzymująca się na pandemicznie wysokim, dwucyfrowym poziomie stopa oszczędności gospodarstw domowych. Mimo że płace rosną szybciej niż inflacja, konsumenci nie czują się na tyle pewnie, by zwiększyć wydatki. Wysokie wcześniej stopy procentowe częściowo to tłumaczą. Jednak ogólny pesymistyczny nastrój, podsycany zeszłorocznymi mało optymistycznymi sygnałami od rządu, również powstrzymywał wydatki.

Perspektywy wzrostu i ciągłe zagrożenia

Bank zakłada, że powrót wydatków do normy i spadek stopy oszczędności ostatecznie przyspieszą wzrost gospodarczy. Jednak niepewność pozostaje. Obawy, że inflacja, szczególnie w cenach żywności, nie została jeszcze w pełni opanowana, są wciąż żywe. Ponadto, Bank wyraźnie odnotowuje wpływ niektórych polityk rządowych, takich jak wzrost składki na ubezpieczenie zdrowotne dla pracodawców czy podwyżka krajowej płacy minimalnej, na ogólną sytuację cenową.

Decyzja o obniżce stóp procentowych została więc podjęta w atmosferze głębokich podziałów i znaczących ryzyk. Sukces tej strategii zależy teraz od wielu niepewnych czynników, zarówno krajowych, jak i globalnych.

Źródło: bbc.com