Prawica chce dobrać się do skóry NHS. Strajkujący lekarze działają na jej rękę

Kryzys w służbie zdrowia: Lekarze rezydenci strajkują mimo ostatnich podwyżek.

Pomimo niedawnej znaczącej podwyżki płac, lekarze rezydenci w Anglii ponownie podjęli strajk. Ich związek zawodowy, Brytyjskie Stowarzyszenie Medyczne (BMA), domaga się dalszego wzrostu wynagrodzeń. Akcja protestacyjna spotyka się jednak ze zmniejszonym poparciem społecznym i twardym stanowiskiem rządu.

Zdjęcie ilustracyjne do artykułu (foto: „Saw Wunna”)

Spadające poparcie i rosnące koszty

Według najnowszych badań, jedynie 34% społeczeństwa popiera obecny strajk. Ponad połowa respondentów jest mu przeciwna. Obserwatorzy zauważają też mniejszą skalę protestu w porównaniu do poprzednich akcji. Mniej lekarz zdecydowało się na udział w strajku. Mimo to, przerwy w pracy przynoszą wymierne straty.

Każda akcja strajkowa negatywnie wpływa na pacjentów i wydłuża kolejki oczekujących. „Pracując na granicy możliwości, nawet niewielkie zakłócenia powodują wzrost list oczekujących” – skomentował Alastair McLellan z Health Service Journal. Koszty są wysokie, ponieważ luki muszą wypełniać drożsi konsultanci. Jak porównał jeden z menedżerów szpitali, jest to jak wzywanie hydraulika po godzinach.

Rząd zaostrza kurs

W odpowiedzi na strajk, kierownictwo Narodowej Służby Zdrowia (NHS) przyjęło twardą linię. Jim Mackey, szef NHS England, ostrzegł lekarzy rezydentów, że strajk w dniach obowiązkowych szkoleń może kosztować ich kwalifikacje. Zabronił też podejmowania dodatkowych, płatnych dyżurów w dniach wolnych od strajku. To wyraźna zmiana tonu.

Minister Zdrowia, Wes Streeting, wyraża rozczarowanie i urazę. Jego pierwszym działaniem na stanowisku było zakończenie poprzedniej fali strajków, trwającej 44 dni. Zaproponował wtedy podwyżkę wynagrodzeń o 22%. Uznał to za gest dobrej woli i sygnał naprawy szkód po rządach konserwatystów. Dlatego powrót BMA z żądaniami w ciągu roku został odebrany jako policzek.

Polityczne reperkusje i wewnętrzne napięcia

Strajk staje się polityczną piłką. Krytycy, zwłaszcza z prawicowych środowisk, atakują lekarzy i wykorzystują sytuację do podważenia modelu NHS. Pojawiają się głosy o konieczności wprowadzenia prywatnych ubezpieczeń. Jednocześnie konserwatyści zapowiedzieli, że gdyby wrócili do władzy, zakazaliby strajków lekarzy, podobnie jak w przypadku policji i wojska.

Napięcia widoczne są także wewnątrz samej służby zdrowia i BMA. Niektóre szpitale donoszą o rezygnacjach konsultantów z członkostwa w związku zawodowym. Pojawiają się głosy, że porównywanie płac rezydentów do zarobków baristów przez BMA było nietrafne i osłabiło sympatię społeczną. Lekarze rezydenci rozpoczynają karierę od ok. 43 400 funtów rocznie, a ich zarobki szybko rosną. Konsultanci czy lekarze rodzinni zarabiają znacznie więcej.

Przedłużający się konflikt

Pomimo deklaracji ministra Streetinga o „otwartych drzwiach” do negocjacji, BMA stanowczo twierdzi, że bez konkretnej oferty finansowej rozmowy są bezcelowe. Źródła konfliktu sięgają zerwanych wcześniejszych negocjacji. Rząd proponował rozwiązanie innych problemów, jak brak miejsc specjalizacyjnych dla 20 tysięcy rezydentów. BMA jednak upiera się przy 29% podwyżce w kolejnych latach.

Eksperci ostrzegają, że impas może się przeciągać. „To może być maraton. Możemy to robić aż do świąt Bożego Narodzenia, a może i dłużej” – stwierdził pesymistycznie jeden z wysokich rangą przedstawicieli NHS. Tymczasem pacjenci i system zdrowia ponoszą koszty tego konfliktu.

Źródło: theguardian.com